*Ο πολύ καλύτερος ΠΑΟΚ εχτές δεν κέρδισε στο ντέρμπι με τον παναθηναϊκό, παρόλο που η ομάδα μας έφτασε να έχει δεκαοχτώ τελικές προσπάθειες με δοκάρια, χαμένα τετ α τετ και έναν Τζόρβα να βγάζει ακόμα και κεραυνούς. Εχτές η τύχη μας γύρισε την πλάτη σε όλα τα επίπεδα, όμως κατά την έξοδο από το γήπεδο της Τούμπας το κυρίαρχο συναίσθημα σε όλους δεν ήταν θλίψης ή στενοχώριας, αλλά αντίθετα ας πούμε μιας ικανοποίησης από την εμφάνιση της ομάδας, που εδώ έρχεται πολλές φορές αυτό που λέμε για περιπτώσεις σε ήττες, να μην είναι με τα χέρια κατεβασμένα δηλαδή ''παιξε μπαλίτσα και ας χασεις''. Παραπάνω δεν θα αναφέρουμε για το παιχνίδι διότι το 0-1 είναι ένα άκρως πλασματικό σκορ που αν στο ποδόσφαιρο κέρδιζε πάντα ο καλύτερος σήμερα θα μιλούσαμε για μια συντριβή του βαζελου.
Στο θέμα όμως της διαιτησίας θα θέλαμε να αναφερθούμε σε κάνα δυο σημεία γιατί κάποια στάνταρ μέσα στο μυαλό ορισμένων έχουν αλλάξει και σαν μεγάλοι μαϊντανοί παίρνουν σβάρνα ράδια στέκια και όπου αλλού μπορούν να βρεθούν και μιλάνε για καλές διαιτησίες και διάφορες άλλες φαμφάρλες...Στο δια ταύτα λοιπόν το ότι δεν με παίζει μέσα στο γήπεδο μου - το γήπεδο της Τούμπας το κάθε κοράκι 90-10 κατά μου και με παίζει 55-45 πάλι κατά μου, δεν είναι ούτε για θριαμβολογίες ούτε για επαίνους.
Ο ΠΑΟΚ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟΥ ΑΡΜΟΖΕΙ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΠΕΡΉΦΑΝΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΌΜΟΙΟΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ 50-50! ΜΕΣΑ Ή ΕΞΩ Ή ΟΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΆΟΛΟ ΝΆΝΕ!
*Στο μπάσκετ ο ΠΑΟΚ κέρδισε πανάξια με 79-74 τον μικρο ρούλη μέσα στο παλατάκι και ισοπέδωσε την ομαδούλα της γειτονίας, αφού πλέον την βάλαμε και βαθμολογικά από κάτω μας. Η διαφορά έφτασε στο τρίτο δεκάλεπτο να είναι στους 16 πόντους υπέρ μας και θα μπορούσε να αυξηθεί, όμως η νίκη είναι νίκη και αυτό που μετράει είναι η συγκομιδή βαθμών.
